شیعیان در اين زمينه مي گويد ((همان گونه كه در تاريخ درباره ي ابوبكر چنين به ثبت رسيده است: ((وقتي ابوبكر بسوي پرنده اي كه روي درختي نشسته بود، نگاه كرد، گفت: خوشا به حال تو، اي پرنده، ميوه مي خوري و روي درخت مي نشيني و هيچ حساب و كتابي نداري. بسيار مايل هستم كه درختي از درختان كنار جاده مي بودم و شتري بر من مي گذشت و مرا مي خورد و به صورت سرگين بيرون مي كرد و كاش انساني نمي بودم. و باري ديگر گفته بود: ((كاش مادر مرا نمي زاييد، كاش مانند كاهي در آجر و خشت خام مي بودم)).

ادامه ی مطلب ...