خداي تعالي در سوره ي رعد آيه ي 43 می فرمایند:

 (وَيَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلاً قُلْ كَفَى بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ)

يعني: ((کافران می فرمایند: تو فرستاده ی (خدا) نمی باشی بگو: کافی است میان من و شما خدا و کسی که از کتاب آگاه باشد گواه شوند ))

 از ابن الحنفيه روايت شده كه مقصود از (وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ) علي است، و در تفسير ثعلبي از عبدالله بن سلام روايت شده كه گفت: گفتم كيست آن كه نزد او علم كتاب است؟ گفت او علي است

رد بر دليل مذكور و بطلان آن:

مدرك صحت اين نقل كجاست، و قول اين دو حجيت ندارد با اينكه دانشمندان با قول اين دو مخالفند. و اين دروغي است بر اين دو نفر. و اين قطعا دروغ است زيرا اگر مراد علي باشد بايد پيغمبر صلى الله عليه و سلم  بر كفار استشهاد كرده باشد و براي رسالت خود علي را شاهد گرفته باشد، و اين شاهد براي ايشان حجيت و مورد قبول نمي باشد كفاري كه رسالت او را قبول ندارند به شهادت طفلي كه در منزل او و زير دست او بزرگ شده آيا رسالتش را قبول ميكنند؟ البته خير، بلكه ميگويند خودت براي خودت شهادت تراشيدي، پيغمبر صلى الله عليه و سلم  در جواب كفار كه رسالت او را قبول نداشتند بايد دليل بياورد نه آنكه ايشان را به علي كه زير دست او و در خانه ي او بوده حواله دهد. اگر حواله به علي دهد كفار خواهند گفت محمد و علي با هم به حمايت يكديگر و مداهنه برخاسته اند، و خواهند گفت چه چيز علي را به اين مطلب واداشته است حتما آنرا از محمد ياد گرفته است؟ و در اينصورت محمد بتنهايي خود شاهد خود خواهد بود و به نفع خود شهادت ميدهد، پس شاهد براي آنكه شهادتش مورد قبول باشد بايد به آنچه شهادت ميدهد عالم، و از تهمت به دور بوده، عملش را از مشهود له نگرفته باشد، شاید اگر ابوبكر و عمر و يا ديگران باشند براي محمد صلى الله عليه و سلم  نافع تر است زيرا از تهمت دور ترند، ايشان مردان بزرگسالي بودند و بعلاوه از مردم كاهن و اهل كتاب مطالب زيادي شنيده و دانسته بودند و علم ايشان فقط از طريق محمد صلى الله عليه و سلم  نبود به خلاف علي كه صغير و زير دست و دست پرورده ي محمد صلى الله عليه و سلم  بود. دشمنان مي گفتند او علم خود را فقط از طريق مشهود له يعني محمد صلى الله عليه و سلم  گرفته و شهادتش از اين راه مي باشد. و اما اهل الكتاب پس شهادتشان از راه متواتري بود كه صدق آنها نزد شان ثابت بود و از طريق علوم انبيايي كه نزد شان بود شهادت ميدادند و در اينصورت شهادتشان براي محمد صلى الله عليه و سلم  نافع بود.

خداي تعالي در آياتي به قول اهل الكتاب استشهاد نموده و آنرا براي نبوت محمد صلى الله عليه و سلم  دليل آورده است. بنابراين، چنانكه ساير آيات قرآن دلالت دارد بايد گفت مقصود از جمله ي (وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ) علماي اهل الكتاب است كه به واسطه ي آنچه نزد ايشان از اقوال انبياء و كتب ايشان بوده به نبوت محمد صلى الله عليه و سلم  شهادت ميدهند. و ده ها آيات قرآن گواه اين مدعاست كه براي رسالت محمد صلى الله عليه و سلم ، شهادت علماي اهل كتاب را ذكر نموده چنانكه در سوره ي احقاف آيه ي 10 فرموده:

 

 (قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ كَانَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَكَفَرْتُمْ بِهِ وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِنْ بَنِي إِسْرائيلَ عَلَى مِثْلِهِ فَآمَنَ وَاسْتَكْبَرْتُمْ )

(بگو به من خبر دهید اگر این قرآن از سوی خدا باشد و کسانی از بنی اسرائیل  بر همچون کتابی گواهی دهند و ایمان بیاورند و شما تکبر بورزید)

آيا ميتوان گفت علي از بني اسراييل بوده است؟ البته خير

 و در سوره ي يونس آيه ي 94 فرموده:

 

 (فَإِنْ كُنْتَ فِي شَكٍّ مِمَّا أَنْزَلْنَا إِلَيْكَ فَاسْأَلِ الَّذِينَ يَقْرَأُونَ الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكَ)

(اگر درباره ی چیزی که بر تو نازل شده است در شک و تردید هستی از کسانی سئوال کن که قبل از تو کتابهای آسمانی را می خوانده اند)

آيا ميتوان گفت علي مشمول (الَّذِينَ يَقْرَأُونَ الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكَ) بوده؟ البته خير

 و در سوره ي شعراء آيه ي 197 فرموده:

 

 (وَإِنَّهُ لَفِي زُبُرِ الْأَوَّلِينَ أَوَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ آيَةً أَنْ يَعْلَمَهُ عُلَمَاءُ بَنِي إِسْرائيلَ)

(آیا همین نشانه برای ایشان کافی نیست که علمای بنی اسرائیل از آن (به خوبی) آگاهند)

و در سوره ي قصص آيه ي  52 فرموده:

 

 (الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِهِ هُمْ بِهِ يُؤْمِنُونَ 52 وَإِذَا يُتْلَى عَلَيْهِمْ قَالُوا آمَنَّا بِهِ إِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّنَا)

(کسانی که پیش از نزول قرآن ، برایشان کتاب فرستادیم به قرآن ایمان می آورند)

 و در سوره ي عنكبوت آيه ي 47 فرموده:

 

 (فَالَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يُؤْمِنُونَ بِه)

(همچنسن ما کتاب (آسمانی قرآن ) را بر تو نازل کردیم و کسانی که پیش از این ، کتاب (آسمانی همچون تورات و انجیل) برای آنان فرو فرستاده ایم به این کتاب ایمان می آورند)

و در سوره ي اعراف آيه ي157 فرموده:

 

(الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَالْأِنْجِيلِ)

(کسانی که پیروی می کنند از فرستاده ی ( خدا محمد مصطفی) پیغمبر امی که (وصف او را) در تورات و انجیل نگاشته می یابید)

و در سوره ي انعام آيه ي20 فرموده:

 

 (الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَعْرِفُونَهُ كَمَا يَعْرِفُونَ أَبْنَاءَهُم)

(کسانی که کتاب آسمانی  بدانان دادیم (یهودیان و مسیحیان) او را (که محمد نام وپیغمبر خاتم است و صفات او در کتابهایشان مذکور است خوب) می شناسند ،همانگونه که فرزندان خود را می شناسند)

 و همچنين در سوره ي بقره آيه ي 146 و سوره ي آل عمران آيه ي81 و سوره ي مائده آيه ي82 تا 85. و حتي در همين سوره ي رعد در چند آيه قبل از آيه ي مورد بحث يعني در آيه ي 36 ميفرمايد:

 

 (وَالَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَفْرَحُونَ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ)

 آيا اين آيات مصدق و مؤيد يكديگر نيستند كه علماي يهود و نصاري شهادت بر رسالت محمد صلى الله عليه و سلم  ميدادند و بسياري از ايشان نيز در همان زماني كه قرآن نازل ميشد ايمان آوردند چنانكه آيات 82 تا 85 سوره ي مائده بر آن دلالت دارد. و بعضي از مفسرين در مورد جمله ي (وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ) گفته اند بعلاوه بر اينكه اين جمله شامل علماي يهود و نصاري است، شامل مردم دانشمندي كه علم به قرآن و فصاحت و بلاغت و رموز علمي آن دارند نيز ميشود كه ايشان نيز بر رسالت آن حضرت گواهي خواهند داد.